Wat je lichaam laat zien tijdens een IEMT-sessie
PSAC staat voor Physiological State Accessing Cues, oftewel de lichaamssignalen die verraden welke emotionele toestand iemand aanspreekt. Een verandering in ademhaling, kleur, houding of gezicht vertelt de begeleider dat er iets geraakt wordt. IEMT gebruikt die signalen als kompas: ze wijzen waar het werk zit en laten zien wanneer een lading zakt.
Iemand zegt dat het wel meevalt, en ondertussen schiet zijn ademhaling omhoog en verandert er iets om de mond. De woorden zeggen het ene, het lichaam zegt het andere. In zo'n moment let ik op het lichaam, want dat liegt minder makkelijk.
In IEMT hebben die signalen een naam. We noemen ze PSAC's, de lichaamstekens die laten zien welke emotionele toestand iemand op dat moment aanraakt. Ze sturen voor een groot deel waar we tijdens een sessie naartoe werken.
Het lichaam praat mee
We denken vaak dat een gesprek via woorden loopt. Een groot deel ervan loopt via het lichaam. Een snellere ademhaling, een blos of juist het wegtrekken van kleur, een schouder die omhoog kruipt, een blik die naar binnen keert. Allemaal tekenen dat er een toestand wordt aangeraakt.
Voor de meeste mensen gebeurt dat buiten hun bewustzijn. Ze weten niet dat hun kaak aanspant terwijl ze over hun werk praten. Juist daarom is het zo waardevol, want het lichaam volgt de echte emotie, ook als de woorden iets anders beweren.
Waarom dit het werk stuurt
In een IEMT-sessie wil ik weten welke toestand we precies te pakken hebben. Iemand kan over een hele reeks vervelende ervaringen praten zonder dat er veel beweegt, en dan komt er één detail langs waarbij het lichaam reageert. Daar zit de lading.
De PSAC's wijzen me die plek aan. Ze laten zien wanneer we de kern raken, en ook wanneer een lading begint te zakken. Want dat is het mooie: als het werk aanslaat, verandert het lichaam mee. De ademhaling wordt rustiger, de schouders zakken, het gezicht ontspant. Ik hoef iemand niet te vragen of het minder wordt, ik zie het gebeuren.
Hoe ik ze gebruik
Het begint met aandachtig kijken. Voor ik de oogbewegingen inzet, breng ik in beeld hoe iemand reageert op de herinnering of het gevoel waar we mee werken. Wat doet de ademhaling, de houding, het gezicht.
Tijdens het oogbewegingswerk blijf ik die signalen volgen. Ze vertellen me of we op de goede plek zitten en of er beweging is. Hoe het oogbewegingswerk zelf in elkaar zit, lees je in Wat is IEMT?.
De signalen verraden ook iets anders. Soms zegt iemand "ik moet wel", terwijl zijn lichaam nee schudt. Die mismatch tussen de woorden en het lichaam is vaak een ingang naar een oud patroon. Meer over die taal staat in De taal van vastzitten.
Voor jou als cliënt
Je hoeft hier zelf niets voor te doen. Je hoeft je signalen niet te sturen of in de gaten te houden. Sterker, het werkt het beste als je je gewoon laat gaan en niets controleert. Het zijn juist de reacties die je niet kunt sturen die het werk laten lopen.
Wat veel mensen prettig vinden, is dat ze niet alles hoeven uit te leggen. Je hoeft je gevoel niet in precieze woorden te vatten, want het lichaam laat vanzelf zien wat er speelt.
Voor jou als behandelaar
Leren PSAC's te lezen is een vaardigheid die je opbouwt door veel te kijken. In het begin zie je de grote signalen, de tranen, de blos. Met ervaring zie je de kleine, de trilling rond een oog, de korte adempauze, de microverandering in houding.
Dat lezen maakt het verschil tussen werken op de gok en werken op wat er echt gebeurt. In de IEMT Practitioner opleiding oefen je hier uitgebreid mee.
Veelgestelde vragen
### Moet ik mijn lichaamssignalen onderdrukken of juist tonen? Geen van beide. Je laat het gewoon gebeuren. De signalen die je niet kunt sturen, zijn juist de bruikbare.
### Wat als ik weinig laat zien aan de buitenkant? Ook subtiele signalen zijn leesbaar voor een geoefend oog. Een kleine verandering in ademhaling of houding is vaak al genoeg.
### Kan een begeleider zich vergissen in wat hij ziet? Daarom blijft het een samenspel. Ik check wat ik zie tegen wat jij ervaart, zodat we samen op de goede plek uitkomen.
Bron: de officiële IEMT-wiki van Andrew T. Austin (integraleyemovementtherapy.wiki), over Physiological State Accessing Cues en de opbouw van een IEMT-sessie.